Kiedy kolejna dieta nie daje rezultatów, marzniesz nawet w upalny dzień, a nocą zasypiasz z trudem (albo wcale!) nie odkładaj wizyty u lekarza na jutro – zwłaszcza, jeśli coraz częściej dopada cię przygnębienie, które w połączeniu ze złym samopoczuciem sprawia, że nie masz ochoty wychodzić z łóżka. Taki misz-masz objawów łatwo przypisać różnym chorobom, jednak może okazać się, że winowajca jest jeden – egzotyczna, ale tylko z nazwy, choroba Hashimoto.

Co to jest choroba Hashimoto i jakie są jej przyczyny?

Choroba Hashimoto (również: przewlekłe limfocytowe zapalenie gruczołu tarczowego, wole limfocytarne), to przewlekłe schorzenie ogólnoustrojowe zaliczane do chorób z autoagresji czyli autoimmunologicznych o charakterze postępowym, co oznacza iż brak leczenia może doprowadzić do poważnych problemów (niedoczynności) z tarczycą.

Co to oznacza choroba autoimmunologiczna? Problem polega na tym, że układ odpornościowy zaczyna traktować swoje własne komórki jako obce i próbuje je zniszczyć. W przypadku choroby Hashimoto atak skierowany jest na komórki tarczycy, a konkretniej na substancje w nich występujące – TyreoGlobulinę (TG) oraz TyreoPerOksydazę (TPO). I to właśnie przeciw tym substancjom organizm zaczyna produkować przeciwciała anty-TG oraz anty–TPO. Dlatego też ich poziom u chorych na Hashimoto jest wysoki. Właśnie to badanie potwierdza nam chorobę Hashimoto.

A jak bez badań rozpoznać chorobę Hashimoto?

Hashimoto w początkowej fazie przebiega bezobjawowo, dlatego wiele osób nie zdaje sobie sprawy z choroby lub bagatelizuje pojawiające się symptomy. Z tego powodu rozpoznanie zwykle ma miejsce w zaawansowanej fazie, gdy lekarz stwierdza „nieodwracalne” zmiany w tarczycy.  Ale czy na pewno? Takie jest oficjalne stanowisko medycyny akademickiej.

Pierwsze wzmianki na temat choroby pojawiły się już w 1912 roku za sprawą japońskiego chirurga, Hakaru Hashimoto (od którego nazwiska zaczerpnięto nazwę), jednak do dziś nie udało się ustalić dokładnych przyczyn schorzenia. Medycyna konwencjonalna twierdzi, że choroba ma podłoże genetyczne – występuje rodzinnie, a jako prawdopodobne czynniki wyzwalające wymienia się  osłabienie odporności wskutek przewlekłego stresu, problemów natury psychicznej, przemęczenia a nawet przebytej niedawno infekcji wirusowej. Ostatnimi czasy mówi się także o alergicznym podłożu choroby – zgodnie z tą teorią niezdiagnozowana, utajona i nie poddawana leczeniu alergia może prowadzić do stanu w którym organizm zaczyna atakować własne tkanki.

Kto najczęściej zapada na chorobę Hashimoto?

Szacuje się, że na syndrom Hashimoto cierpi ok. 2 procent populacji świata, w tym także dzieci. Jednak najczęściej zapadają na Hashimoto kobiety, które stanowią ponad 90% osób dotkniętych tym schorzeniem, a liczba chorujących ciągle wzrasta.

Objawy choroby Hashimoto

Jak już nadmieniono –  na początku choroba Hashimoto nie daje żadnych symptomów. Pierwsze można zaobserwować dopiero, kiedy uszkodzona tarczyca nie produkuje odpowiedniej ilości hormonów, a tym samym spada ich stężenie we krwi. Wtedy właśnie pojawia się chorobliwe zmęczenie i ospałość, które niestety łatwo jest zgonić na karb wieku, czy przepracowania. Kolejne objawy pojawiają się z czasem i – niestety –  rozwojem dolegliwości. Chory zaczyna zauważać u siebie problemy ze snem, obrzęki, kłopoty ze skórą i włosami. Na dodatek ciągle marznie i bez żadnej widocznej przyczyny zaczyna tyć. Nadmiar kilogramów, w wielu przypadkach okazuje się być pierwszym sygnałem do poszukiwania przyczyny problemu.

Pacjenci chorzy na syndrom Hashimoto najczęściej zgłaszają objawy związane z niedoczynnością tarczycy:

• zmęczenie
• tycie
• poranne bóle głowy
• depresja
• zaparcia
• wrażliwość na zimno
• problemy z krążeniem
• brak odporności
• problemy trawienne (np. niestrawność)
• trudno gojące się rany
• sucha skóra
• wypadanie włosów
• niska temperatura ciała
• opuchlizna twarzy
• przerzedzenie zewnętrznej części brwi

Ponadto dla Hashimoto charakterystyczne są:

• palpitacje serca
• bezsenność
• przyspieszony puls
• drgawki
• nocne poty

W badaniach laboratoryjnych można stwierdzić zwiększone stężenie cholesterolu i anemię.

Symptomy choroby (w różnym nasileniu – od łagodnego do bardzo ciężkiego) mogą pojawiać się w nieregularnych odstępach czasu na przestrzeni wielu lat, w miarę jak degradacji ulega gruczoł tarczowy i zmniejsza się produkcja hormonów tarczycy.

Warto pamiętać, że skutki niedoczynności są tym dotkliwsze, im dłużej unikamy wizyty u specjalisty – mogą obejmować choroby kardiologiczne, problemy z płodnością, a w bardzo ciężkich przypadkach nawet śpiączkę.

Diagnostyka i leczenie Hashimoto

Bardzo często osoby z chorobą Hashimoto nie mają żadnych symptomów choroby – taką utajona postać choroby można wykryć jedynie na podstawie badań laboratoryjnych. Przy diagnostyce choroby niezbędne minimum to zbadanie hormonów TSH, T3,T4,FT3, FT4, przeciwciał anty TPO i anty TG oraz wykonanie badania ultrasonograficznego.

Po zdiagnozowaniu choroby wskazane jest wizyta lekarska w celu ustalenia leczenia. Jednak kolejnym istotnym elementem jest także wizyta u dietetyka, który ustawi odpowiednią dietę, gdyż istotnym elemnetem każdej przewlekłej choroby jest zmiana nawyków żywieniowych.

W łagodzeniu skutków choroby i polepszaniu jakości życia osób chorych pomocne okazują się terapie naturalne – jak np poniższa opracowana przez Dr Nonę:

• Faza 9 – 2 x 2 kaps. dziennie
• Okseen – 3 kaps. rano
• Gonseen – 0,5l dziennie
• Yamseen – 2 kaps. na noc
• Dakseen – 1 płytka dziennie
• Balsam Solaris – smarować min. 2 razy dziennie.
• Można dodatkowo stosować Krem dynamiczny rano w przypadku niedoczynności,  Krem nocny – na noc.

Należy pamiętać, że w każdym przypadku chorym zaleca się obserwację swojego organizmu, powinni znajdować się pod stałą opieką endokrynologa.

Dieta a choroba hashimoto

Odpowiednia dieta to podstawa funkcjonowania naszego organizmu – przy schorzeniach tarczycy – powinna przede wszystkim być skomponowana pod kątem usprawniania metabolizmu oraz uzupełniania niedoborów selenu (składnikiem enzymów odpowiedzialnych za syntezę i degradację hormonów tarczycy), jodu, wapnia i wit. D. Ważne, aby obfitowała w kwasy tłuszczowe omega-3, a ograniczała ilość tłuszczów nasyconych. Doskonałymi olejami, które mają najlepszy stosunek Omega 3 : Omega 6 są nasze rodzime oleje m.in. olej lniany, olej rydzowy produkowany z lnianki czy olej rzepakowy. Ten ostatni nadaje się także do smażenia. Unikamy wszelkiego rodzaju margaryn. Maslo dobrej jakosci jak najbardziej jest polecane, dobre masło to takie, które zawiera conajmnije 82% tłuszczu. Najlepiej w warunkach domowych zrobić sobie masło klarowane. Należy je przechowywać w ciemnym szklanym pojemniczku. Generalnie jemy dużo warzyw, gdyż one alaklizują nasz organizm, a wszelkie choroby rozwijają się w środowisku kwaśnym.

A czego należy unikać? Przede wszystkim to pszenicy, która obecnie jest bardzo mocno już zmodyfikowna, zawiera bardzo duże ilości glutenu i tworzy dużo wilgoci w organiżmie. Jest to jeden z produktów, który bardzo ciężko odstawić w Polsce, bo lubimy pierożki, kluseczki, naleśniki, ciasta, słodycze. Pszenica znajduje się także w jasnym pieczywie i wielu produktach przetworzonych. Dlatego też sprawdzajmy etykiety, co kupujemy. Osoby o konstytucji zmarzlucha powinny także unikać surowych warzyw i owoców, zwłaszcza cytrusów. Takim osobom nie będzie też sprzyjało mleko i wszelkie produkty mleczne, a już połączenie jogurtu z owocami to najgorsza kombinacja.

Nie odgrzewamy w kuchenkach mikrofalowych. Wszystko z mikrofalówki jest wysoce toksyczne, a wartość żywieniowa wynosi zero.

Nie bez znaczenia pozostaje także właściwe nawodnienie organizmu, ale napojami dobrej jakości, które nie zakwaszą naszego organizmu. Jak z poniższego wykresu wynika najlepiej sprawdzi się woda. Osoby z gorącem mogą pić wodę mineralną, jednak zmarzluchy powinny pić ciepłą przegotowaną wodę.

Powyższe zalecenia to oczywiście jedynie zdrowe wskazówki, które każdorazowo zaleca się skonsultować z lekarzem prowadzącym i dietetykiem, gdyż bardzo często jest to pomijane..

Lekarze uważają, że choroba Hashimoto jest nieuleczlana, wciąż jeszcze nie potrafią zlikwidować jej przyczyn, a jedynie łagodzą jej skutki. Jednak każdy przypadek Hashimoto –  mimo istniejących wielu punktów wspólnych – zawsze należy rozpatrywać indywidualnie, a często zmiana w sposobie odżywiania lub odpowiednio dobrana suplementacja są w stanie zdziałać więcej i w znaczący sposób poprawić jakość życia chorego aniżeli leczenie konwencjonalne.

Źródło:

William Devis – Dieta bez pszenicy

Paul Pitchford – Odżywianie dla zdrowia

medme.pl